Taraxacum officinalis (paardenbloem) was reeds in de Chinese en de Arabische geneeskunst een geliefde plant vanwege zijn spijsverteringsversterkende en zuiverende eigenschappen. Pas in de Middeleeuwen duikt de paardenbloem op in de Europese kruidenboeken. In die tijd heeft de paardenbloem ook de naam ‘papenkruid′ gekregen als symbool voor het uitdragen van de christelijke leer. Tevens kreeg deze plant de term ‘officinale′ (uit den apotheek) achter de naam en werden blad en wortel zeer veel gebruikt voor het stimuleren van de darmwerking en het ondersteunen van nieren en blaas. Voor de wetenschap is de Taraxacum officinalis een interessante plant gebleken en is er vrij veel onderzoek gedaan naar inhoudsstoffen en eigenschappen. De inhoudsstoffen bestaan voornamelijk uit bitterstoffen onder de verzamelnaam taraxine. Bitterstoffen bevorderen in hoge mate de secretie van spijsverteringssappen en bij Taraxacum officinalis in het bijzonder de galsecretie (2-4voudig). Daarnaast bevat de paardenbloem flavonoïden en vrij grote hoeveelheden kaliumzouten, beiden verantwoordelijk voor het versterken van de reinigende eigenschappen van nieren en blaas.
Taraxacum officinalis kan geadviseerd worden ter bevordering van de darmwerking, is goed voor de lever- en galfunctie en tevens een heilzame plant voor blaas en nieren. Deze eigenschappen maken Taraxacum officinalis uitermate geschikt voor de zogenaamde voorjaarskuur (drainage): Een kuur van vier tot zes weken, die als doel heeft de gehele stofwisseling te stimuleren. Als ondersteuning kan de paardenbloem gebruikt worden voor een goede spier en gewrichtsfunctie.

Tenzij anders voorgeschreven 3 tot 4 maal daags 15 tot 20 druppels.
Voorgeschreven dosering niet overschrijden.

Invloed op geneesmiddelen en gezondheidsproducten is mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.

Deze oertinctuur kan afzonderlijk, maar ook uitstekend met andere samenstellingen, gecombineerd worden.